arlu volgde relja

6 arlu volgde relja
Vroeger, als Relja en zijn makkers speelden in het dorp, had Arlu een meisje op zijn schoot. Accordeon spelen kon hij niet, maar snelle vingerbewegingen maakte hij als de beste. Hij had jarenlang gewerkt als zakkenroller in Boekarest.

“Arlu, kom,” zei Relja op een maandagochtend in 1994. Arlu snurkte als een dronken tor en toen hij ontwaakte was Relja vertrokken. “Hij stapte op een trein die kant uit,” zei Relja’s moeder en ze wees richting lichtgroene velden, grijsblauwe heuvels en het verlossende buitenland.

Arlu vond hem in Shase, waar zijn muziek uit een kroegje fladderde. Daar kocht Arlu voor twee glazen ţuică een accordeon en begon over de knoppen van het instrument te ritselen. Nog altijd kijkt hij de kunst af bij zijn vriend, hoe goed hij inmiddels zelf ook speelt.

Deze onopzettelijke clowns hebben een verlaten podium gevonden. Nu maken zij Utrecht melancholisch. Arlu doet alsof zijn handen dode vogeltjes zijn die hij tot leven wekt. Als ik een circus had, nam ik ze in dienst. Maar hopelijk zijn ze op hun best in deze misère en worden ze nooit beroemd.

  • Share/Bookmark
Gewinkt op zaterdag, januari 2nd, 2010 under Uncategorized.

hoe vond je deze?