Irina zoekt een kerk

9 Irina zoekt een kerk

In deze stad zouden ze vanavond onze overgrootvader herdenken, in een kerk op een heuvel, had mijn zus ontdekt. Maar niet deze kerk, en niet deze heuvel. Ik vond het een slecht idee om “de familie te representeren”. Het soort idee dat opkomt bij mensen voor wie niets te gek is, mensen die zich levensgenieter noemen, zoals mijn zus, die meestal verliefd is op een vreemdeling, een beroemdheid of, zoals nu, op een vent in een rolstoel. Alles moet maar kunnen.

Mijn broer zou de route uitstippelen. Waarschijnlijk zijn we niet eens in de goede stad, want waar de Heilige Étiennekerk is, weet niemand ons te vertellen. “Hij ligt tegen een heuvel, aan deze kant van de rivier,” zegt mijn broer verontschuldigend als een dolgedraaide tomtom. Zijn vriendinnetje knikt – waarom zij mee moest is mij ook een raadsel.

De drie kinderen van onze ouders lopen nu zwijgend in hun lijden. Mijn vader was de meest verstandige, mijn moeder de meest vurige, en ik degene die het minst begeerde. Maar dan ontkom je niet aan wat de anderen je aandoen.

  • Share/Bookmark
Gewinkt op zaterdag, mei 15th, 2010 under Uncategorized.

One comment so far

hoe vond je deze?